کامرانیه CAMRANIE; سیاه مشق‌های کامران شیبانی

Search This Blog

1633.....

on October 24, 2026

Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps

Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps

گاهنامه

2007 11
- November 2007 9
- December 2007 2

2008 27
2009 17
2010 1
- December 2010 1
2011 111
2012 221
2013 206
2014 133
2015 176
2016 95
2017 37
2018 27
2019 53
2020 26
2021 14
2022 6
2023 83
2024 243
2025 446
2026 864
- January 2026 93
- February 2026 57
- March 2026 50
- April 2026 82
- May 2026 122
- June 2026 140
- July 2026 100
- August 2026 63
- September 2026 65
- October 2026 92
  - 1549.....
  - 1550.....
  - 1551.....
  - 1552.....
  - 1553.....
  - 1554.....
  - 1555.....
  - 1556.....
  - 1557.....
  - 1558.....
  - 1559.....
  - 1560.....
  - 1561.....
  - 1562.....
  - 1563.....
  - 1564.....
  - 1565.....
  - 1566.....
  - 1567.....
  - 1568.....
  - 1569.....
  - 1570.....
  - 1571.....
  - 1572.....
  - 1573.....
  - 1574.....
  - Los Ángeles Azules - Nunca Es Suficiente ft. Natal...
  - 1575.....
  - 1576.....
  - 1577.....
  - 1578.....
  - 1579.....
  - 1580.....
  - 1581.....
  - 1582.....
  - 1583.....
  - 1584.....
  - 1585.....
  - 1586.....
  - 1587.....
  - 1588.....
  - 1589.....
  - 1590.....
  - 1591.....
  - پاییز و بهارم.....
  - 1593.....
  - 1594.....
  - 1595.....
  - 1596.....
  - 1597.....
  - 1598.....
  - 1599.....
  - 1600.....
  - احمد شاملو.....Ahmad Shamloo
  - 1601.....
  - 1602.....
  - 1603.....
  - 1604.....
  - 1605.....
  - 1606.....
  - 1607.....
  - 1608.....
  - 1609.....
  - 1610.....
  - 1611.....
  - 1612.....
  - 1613.....
  - 1614.....
  - 1615.....
  - 1616.....
  - 1617.....
  - 1618.....
  - 1619.....
  - 1620.....
  - 1621.....
  - 1622.....
  - 1623.....
  - 1624.....
  - 1625.....
  - 1626.....
  - 1627..... Paris.....
  - 1628.....
  - 1629.....
  - 1630.....
  - 1631.....
  - 1632.....
  - 1633.....
  - 1634.....
  - Alim Qasımov - Xatirədir
  - 1635.....
  - 1636.....
  - 1637.....

Show more Show less

779.....

606..... من نمی‌دانستم معنی هرگز را.....

.خانه, دلتنگ غروبی خفه بود .مثل امروزکه تنگ است دلم پدرم گفت چراغ .و شب از شب پر شد من به خود گفتم یک روز گذشت مادرم آه کشید .زود بر خواهد گشت ابری آهسته به چشمم لغزید .و سپس خوابم برد که گمان داشت که هست این همه درد در کمین دل آن کودک خرد ؟ آری آن روز چو می رفت کسی .داشتم آمدنش را باور من نمی دانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر ؟

1082.....

Powered by Blogger