måndag 16 juni 2014

من درد مشترکم، مرا فریاد کن.................................


من درد مشترکم مرا فریاد کن


قصه نيستم كه بگويي


نغمه نيستم كه بخواني

صدا نيستم كه بشنوي


يا چيزي چنان كه ببيني


يا چيزي چنان كه بداني…


من درد مشتركم



مرا فرياد كن

*
درخت با جنگل سخن مي گويد


علف با صحرا

ستاره با كهكشان

و من با تو سخن مي گويم


نامت را به من بگو

دستت را به من بده


حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده


من ريشه هاي تو را دريافته ام

با لبانت براي همه لبها سخن گفته ام


و دستهايت با دستان من آشناست

در خلوتِ روشن با تو گريسته ام


براي خاطر زندگان,


و در گورستان تاريك با تو خوانده ام


زيباترين سرودها را


زيرا كه مردگان اين سال


عاشق ترينِ زندگان بوده اند




 


Inga kommentarer:

Follow by Email

Gahname/ Archive..............گاهنامه.

Leta i den här bloggen

CAMRANIE